กรงกรรม

กรงกรรม

ทุกคนเชื่อไหมคะว่าเวรกรรมนั้นมีอยู่จริง หลาย ๆ คนอาจจะยังไม่เชื่อว่าเวรกรรมนั้นมีอยู่จริง จนกระทั่งได้เจอกับตัวเอง อย่างเรื่องที่เราจะนำมาเล่าเรื่องผีในวันนี้เช่นกัน ซึ่งเป็นเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งที่ชื่อกันต์ เรื่องนี้เกิดขึ้นกับคนที่เขารักมากที่สุด

เวรกรรมมีอยู่จริง...

ทางบ้านของกันต์นั้นมีฐานะยากจน โดยมีแม่เป็นเสาหลักของบ้าน ซึ่งกันต์นั้นเป็นเด็กกำพร้าพ่อ แม่ของเขาชื่อก้อยมีอาชีพขายปลาที่ตลาด ร้านของแม่กันต์นั้นมีลูกค้าประจำอยู่พอสมควร เพราะปลาทั้งสด อร่อย และราคาถูกด้วย กันต์เล่าว่าภาพของแม่ทุบหัวปลาและชำแหละให้แก่ลูกค้านั้นเป็นภาพที่ชินตา แม่ของกันต์นั้นถึงจะเป็นม่าย แต่เธอก็เป็นผู้หญิงที่หน้าตาดี มีหนุ่ม ๆ มาติดพันอยู่เสมอ รวมถึงน้าอนันต์ข้าราชการหนุ่มที่มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาก็มักจะซื้อของมาฝากกันต์กับแม่อยู่เสมอ จนกระทั่งวันหนึ่งน้าอนันต์ไปกินข้าวที่บ้านกันต์ พอรู้ตัวอีกทีก็มาอาศัยอยู่ด้วยกันแล้ว ถึงแม้ว่ากันต์จะเป็นเด็กแต่ก็พอเข้าใจว่าแม่และน้าอนันต์คบหากัน แต่เขาก็ไม่ได้ต่อต้านอะไร

ไม่นานนักแม่ก็ตั้งท้องกับน้าอนันต์ กันต์เองนั้นดีใจมาก เพราะเขาจะมีน้องอีกคนเป็นเพื่อน ส่วนแม่เองก็มีความสุขไม่น้อย แต่ถึงอย่างไรเธอก็ต้องออกไปขายปลาอีกอยู่ดี ในวันนั้นเป็นช่วงฤดูหนาว กันต์เดินกลับจากโรงเรียนเพื่อไปหาแม่ที่ตลาด พอไปถึงตลาดเขาได้เห็นคนเยอะแยะเต็มไปหมดกำลังมุงดูอะไรสักอย่างที่ร้านของแม่เขา เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปดู และได้เห็นว่าแม่กำลังนั่งจมกองเลือดอยู่ กันต์นั้นพยายามจะเข้าไปหาแม่ แต่น้าอิ่มแม่ค้าในตลาดดึงตัวกันต์ไว้ไม่ให้เข้าไปเกะกะบุรุษพยาบาลเมื่อนำแม่ของกันต์ไปส่งที่โรงพยาบาลแล้ว ป้าจิบแม่ค้าในตลาดก็บอกกับกันต์ว่าแม่ของกันต์นั้นลื่นล้ม แล้วน้าอิ่มก็พูดกับป้าจิบว่า "เนี่ย...ฉันเตือนมันแล้วนะว่าท้องแก่อย่าทุบปลาขาย ดูสิ! เวรกรรมจริง ๆ" ป้าจิบเลยตอบกลับไปว่า "เอาเถอะวะอิ่ม เข้าใจก้อยมันนะ มันต้องทำมาหากิน ไม่งั้นลูกมันจะเอาอะไรกินล่ะ นี่ข้าก็ได้ข่าวว่าไอ้อนันต์มันไม่กลับมาหาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่รู้ว่าท้องนี่แหละ" บทสนทนานี้ทำให้กันต์รู้จักเวรกรรมเป็นครั้งแรก

กรงกรรม

เมื่อแม่ของกันต์ฟื้นขึ้นมาก็ได้รู้ว่าตัวเองนั้นแท้งลูกไปแล้ว เพราะเสียเลือดไปมาก ระหว่างที่อยู่โรงพยาบาลก็มีบรรดาแม่ค้าในตลาดแวะเวียนมาเยี่ยมอยู่ตลอด พอวันที่สามถึงได้เห็นว่าน้าอนันต์นั้นมาเยี่ยมแม่ของกันต์ และน้าอนันต์กับแม่ก็ได้คุยกัน ส่วนกันต์ก็ถูกไล่ออกมาจากห้อง และหลังจากที่น้าอนันต์กลับไปแล้วกันต์ก็เห็นแม่นั่งร้องไห้อยู่บนเตียงกันต์บอกว่าแม่ของเขามีอาการแปลก ๆ หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาล เหมือนหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ทุกคืนก่อนนอนแม่มักจะชวนให้กันต์สวดมนต์อยู่เป็นประจำ

แม่ของกันต์ให้กันต์ไปนอนที่บ้านป้าจิบสองสามวัน ส่วนเขาก็ต้องกลับไปขายปลาที่ตลาดเหมือนเดิม ตอนนี้สถานะทางการเงินทางบ้านของกันต์นั้นแย่มาก แม่ของกันต์ที่ไปขายปลาที่ตลาดก็ขายไม่ค่อยดี เพราะเขาเริ่มมีอาการเหม่อลอยและหวาดผวาอยู่เสมอ และเวลาที่นอนอยู่เขาก็มักจะเพ้อถึงผู้หญิงร่างสีดำที่คอยตามไปในทุก ๆ ที่ ป้าจิบก็เลยคิดว่าแม่ของกันต์นั้นคงโดนของจากเมียน้าอนันต์ กันต์ก็เพิ่งได้รู้ว่าแม่ของเขานั้นเป็นเมียน้อยน้าอนันต์ เพราะไม่รู้มาก่อนว่าน้าอนันต์นั้นมีเมียแล้ว

ในวันเสาร์ที่แดดร้อนจ้ากันต์กับแม่ก็หาบขนมออกไปขาย สองแม่ลูกหยุดขายเมื่อมีลูกค้าเรียกซื้อ สักพักกันต์ก็บอกให้แม่หยุดพักก่อน และกันต์ก็บอกกับแม่ว่าจะไปซื้อน้ำให้ ในระหว่างที่กันต์เดินไปซื้อน้ำเขาก็นึกขึ้นได้ว่าลืมถามแม่ของเขาว่าจะกินน้ำอะไร จึงตัดสินใจเดินกลับไปถามแม่ แต่เมื่อหันหลังกลับไปก็ได้เห็นหญิงสาวร่างสีดำนั้นอีกครั้ง มันกำลังโน้มตัวลงไปหาแม่ของกันต์ แขนลีบเล็กดำสนิทค่อย ๆ เอื้อมโอบกอดแม่ของกันต์อย่างช้า ๆ กันต์เหมือนถูกสะกดยืนนิ่งตัวแข็ง และต่อมาแม่ของกันต์นั้นก็ได้ถูกรถชน กันต์จึงได้สติแล้วรีบวิ่งเข้าไปหาแม่ทันที แม่ของกันต์โดนรถชนอย่างแรง ร่างนั้นโดนอัดเข้ากับต้นไม้ ส่วนศีรษะนั้นยุบหายเข้าไปเกือบครึ่ง และต่อมาก็ชักเกร็งแล้วค่อย ๆ สิ้นใจไป

งานศพของแม่กันต์นั้นจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย มีเพียงกันต์และบรรดาแม่ค้าในตลาดที่มาร่วมงานศพ ส่วนตัวกันต์ก็ได้แต่ร้องไห้ที่หน้าโลงศพของแม่ตัวเอง อีกสักพักหลวงตาก็เดินมาบอกให้กันต์นั้นเตรียมตัวเพื่อที่จะบวชให้แม่ หลังจากนั้นป้าจิบก็พูดกับหลวงตาว่า "น่าสงสารนะคะ ตัวแค่นี้เองก็มากำพร้าพ่อกำพร้าแม่เสียแล้ว" หลวงตาจึงบอกว่ามันเป็นเวรเป็นกรรมที่เคยทำมา ถึงแม้จะทำมาหากินอย่างสุจริตแต่มันก็เบียดเบียดชีวิตคนอื่นเขา ส่วนกันต์นั้นหลังจากบวชหน้าไฟให้แม่ของเขาแล้วเขาก็ตัดสินใจบวชเณรต่อเรื่อยมา จนในที่สุดก็ได้บวชเป็นพระอีกหลายพรรษา โดยหวังหว่ามันจะช่วยผ่อนปรนเวรกรรมของแม่ได้บ้าง