เมียรัก

เมียรัก

ผมชื่อ โหน่ง เรื่องนี้เกิดราว 30 ปีมาแล้ว เมื่อพ.ศ.2530 สมัยที่สอบเข้ารับราชการใหม่ ๆผมได้เป็นผช.ผู้ใหญ่บ้านใหม่ ๆหมู่บ้านนี้อยู่ไกลจากตัวเมืองมาก เมื่อผมได้ทำงานใหม่ ๆ ผมได้พบกับคะนึง เธอเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดไปในหมู่บ้าน ผมทำงานไปได้สักพัก เก็บเงินได้สองหมื่นบาท ผมได้ไปสู่ขอเธอกับพ่อแม่ และได้จัดงานแต่งแบบตามฐานะ ญาติของผมมีพ่อกับแม่และน้องชาย หลังจากแต่งงานกัน คะนึงได้ย้ายมาอยู่กับผมที่บ้านพักราชการ ผมและคะนึงได้ใช้ชีวิตแต่งงาน โดยไม่ได้ให้คะนึงออกไปทำงานอะไร ผมเงินเดือนไม่มากอะไรและเงินเดือนของผมพอจะเลี้ยงดูเธอได้ 

เราแต่งงานมาได้เกือบปี ผมก็ยังไม่มีลูกและผมก็ไม่รีบร้อนอะไร ผมมักจะมีเพื่อน ๆ มากินเหล้ากันด้วยบ่อย ๆ ตอนเลิกงาน มีเพื่อนสนิทกันแค่ 2-3 คน ไอ้หนุ่มเพื่อนสนิทที่เป็นเจ้าหน้าที่ที่อำเภอ นิสัยชอบเจ้าชู้ ส่วนพี่ชายก็เป็นผู้ใหญ่บ้าน และแต่งงานมีลูกแล้ว 2 คน พี่ชายชอบกินเหล้า ตอนนี้อายุ 40 ยังไม่หยุดกินเหล้าเลย ส่วนสมบูรณ์เป็นรุ่นน้องที่อำเภอ อยู่ฝ่ายธุรการ ผมเองชอบให้เพื่อน ๆ มากินเหล้ากันที่บ้าน เพราะตอนกลางคืนผมไม่อยากให้เมียผมอยู่บ้านคนเดียว 

เมียรัก

เวลาตกดึกทุกคนเริ่มเมากันแล้ว ผมจะให้เมียขึ้นไปรอบนบ้าน เพราะพวกนี้เวลาเมากันแล้ว มักจะชอบแซวเมียผม อยู่มาวันหนึ่งคะนึงบอกอยากกินเห็ดโคนมาก และมีชาวบ้านมาชวนไปเก็บ ผมบอกให้เมียรออยู่บ้าน เย็นจะไปซื้อที่ตลาด เย็นนั้นผมติดประชุม และฝนฟ้าร้อง ผมกะวนกะวายใจเป็นอย่างมาก กว่าจะเสร็จประชุมประมาณ 3 ทุ่ม ผมรีบขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้าน น่าแปลกที่หมาในซอยหอนตลอดทาง เมื่อมาถึงบ้าน เห็นไฟที่บ้านปิดสนิท ผมรีบเข้าไปในบ้านเพราะผิดสังเกต ผมเข้าไปในบ้านและเปิดไฟดู ผมไม่เจอใครเลย และขึ้นไปชั้นสองเปิดไฟดู เห็นคะนึงนอนหลับอยู่ คะนึงตื่นขึ้นมาและชวนผมลงไปกินข้าวที่ชั้นล่าง ผมรีบกินข้าวให้เสร็จ เพื่อส่งคะนึงเข้านอน 

คืนนั้นผมหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ และผมก็ตื่นเพราะสมบูรณ์มาเรียกผมซะเสียงดังลั่น ผมลงมาหาด้วยความงัวเงีย “เกิดเรื่องใหญ่แล้วพี่ รีบมาดูเร็ว” สมบูรณ์เร่งผม ผมซ้อนมอไซค์ออกไปดูด้วยผมยุ่งเหยิง สมบูรณ์พาผมไปดูที่ป่าหลังบ้าน ชาวบ้านชอบเข้าป่าไปเก็บเห็ดโคน เมื่อผมมาถึงผมเห็นชาวบ้านมุงดูกันหมด ผมเดินฝ่าเข้าไปกลางฝูงชน แล้วสิ่งที่ผมเห็นศพของคะนึง เมียรักของผมนั่นเอง ร่างที่ถูกทุบตัวจนหน้าเละ สภาพเสื้อผ้าและศพ คะนึงถูกข่มขืนนั่นเอง 

เมียรัก

ชาวบ้านเล่าให้ฟังว่า ได้เข้ามาเก็บเห็ดโคนในป่า จนมีคะนึงตามมาด้วย และมีพายุฝนลงมา จนชาวบ้านพากันกลับจนลืมไปเลยว่ามีคะนึงเข้ามาด้วย ตำรวจมุ่งเป้าไปที่การฆ่าข่มขืน และมีร่องรอยของการต่อสู้ ผมนั่งเหม่อลอยอย่างไม่มีสติ พอใกล้ค่ำมันก็กลับบ้านไป ผมไม่มีแรงทำอะไรเลย แม้กระทั่งกินข้าว ผมได้ยินเสียงไม้ตรงบันไดลั่นเหมือนมีคนกำลังเดิน แล้วหมาในซอยก็พากันโหยหวน ในใจผมคิดว่าคงจะเป็นคะนึงแน่ ๆ ที่เธอกลับมา ผมมองตามไปเห็นเงาที่ตรงบันได แต่ก็ไม่เห็นมีใครเลย คืนนั้นผมเอง ผมได้ยินเสียงร้องไห้สะอื้นของเธอ ผมจึงได้บอกเธอไปว่า “ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย และจะเอาตัวคนผิดมาดำเนินคดีให้ได้ ตำรวจได้จับตัวคนร้ายได้แล้ว คนร้ายได้สารภาพว่า ได้จ้างวานป้ากับลุงให้ชวนเธอไปเก็บเห็ด และได้ลงมือข่มขืน และคนร้ายก็คือไอ้หนุ่ม เพื่อนที่ชอบมากินเหล้าที่บ้านผมอยู่ประจำ

หลังจบคดีผมได้ทำเรื่องขอย้ายไปประจำการที่อื่น และป่าแห่งนั้นก็ไม่มีชาวบ้านกล้าเข้าไปเก็บเห็ดอีกเลย เพราะถ้าเข้าไปเก็บเห็ดก็จะได้ยินเสียงผู้หญิงร้องด้วยความเจ็บปวดโหยหวน